خانه / فیلم و سریال / بررسی فیلم و سریال / بررسی فیلم سالی | بازسازی یک حادثه از چند دیدگاه مختلف
فیلم سالی

بررسی فیلم سالی | بازسازی یک حادثه از چند دیدگاه مختلف

فیلم سالی با کارگردانی «کلینت ایستوود» (Clint Eastwood)، یک فیلم فوق‌العاده نیست؛ اما توانایی این را دارد که به یکی از برترین فیلم‌ها بدل شود و آن هم به این دلیل که توانسته است سانحه واقعی فرود یک هواپیمای مسافربری در رودخانه هادسون را با آمیختن وظیفه‌شناسی با شرایط بحرانی، پا را فراتر از یک روایت ساده، با جمله «این فیلم بر پایه حقیقت ساخته‌شده است»، بگذارد. زمانی صداقت، یکپارچگی و ماندگاری فیلم را در‌می‌یابیم که متوجه می‌شویم سالی فقط یک لحظه از یک حادثه را نمایش نمی‌دهد؛ بلکه آن لحظه و شرایط بحرانی و راه‌های پیش‌بینی‌شده برای مقابله با آن را بارها و بارها و در موقعیت‌های متفاوت همچون پس از روی دادن حادثه، فلاش‌بک‌های طولانی و از دید خلبان به تصویر می‌کشد و به‌نوعی هر دیدگاه را در شرایط مختلف نقد می‌کند. در کل فیلم، سالی را با شوخی‌های مضحک، رفتار تند و تلخ و بیشتر از همه شکاک و مردد می‌شناسیم. مورد آخر بیشتر از همه در فیلم خودنمایی می‌کند و دلیل آن طرز صحبت کند و لطیف اوست. خلبان سیبیلوی این فیلم، در میان تمام قهرمانان فیلم‌های اخیر کلینت ایستوود، جایگاه مستحکم‌تری دارد.

کاپیتان «چزلی سالنبرگر» (Chesley Salenberger) که با اسم مستعار «سالی» شناخته می‌شود، با نقش‌آفرینی «تام هنکس» (Tom Hanks)، بی‌هیچ زحمتی به بهترین بازیگر مرد فیلم‌های ایستوود بدل شده است. از جمله ترفندهایی که «تاد کومارنیکی» (Todd Komarnicki) در فیلم‌نامه خود از آن استفاده کرده است، در ابتدای آن مشخص می‌شود: «مدت‌ها پس از این حادثه، سالی یک قهرمان ملی؛ اما بی‌تفاوت بود. او جایی در منهتن سکنا گزیده بود. در کنار این، کمک‌خلبان این پرواز، یعنی «جف اسکیلز» (با بازی «آرون اکهارت» (Aaron Eckhart)، که سبیل بزرگش بسیار بهتر به چشم می‌آید) زندگی‌ خود را با حضور مصاحبه‌ها و نشست‌های مختلف می‌گذراند تا فرصت این را داشته باشد که به همه بگوید، شاهکار غیرمحتمل او (نجات جان ۱۵۰ مسافر همراه با خدمه پرواز) غیرضروری و بی‌‌اهمیت نبوده است.»

800

تیم دونفره سالی و اسکیلز، خلبان و کمک‌خلبان، در کل شرایط بحرانی فیلم سالی یار و یاور همدیگر هستند. اکهارت نیز همانند هنکس در نقشی که دارد چندان به چشم نمی‌آید و در پایان فیلم که هواپیما فرود می‌آید (این بخش فیلم از دیدگاه اتاق خلبانان نمایش داده می‌شود)، وی نگاهی به اطراف می‌اندازد که حتی نمی‌توان نامش را به‌عنوان یک بازیگر ثبت کرد، البته خوشبختانه این وضعیت چند ثانیه بیشتر طول نمی‌کشد. سالی هم صادق است و هم زیرک؛ او تا پایان در ذهن مردان و زنانی که در فیلم هستند و در دل خود صحبت می‌کنند، حضور دارد.

زمزمه‌های سالی، مسافران را هم با خود همراه می‌سازد. مسافرانی که پس از جلوه‌های ویژه فیلم، دومین نقطه‌ضعف ساخته جدید کلینت ایستوود به شمار می‌روند. تصاویر که از بیرون هواپیما می‌بینیم، بسیار ساده، مقوایی و پر نقص هستند؛ اما از طرفی هم به ما این نکته را یادآور می‌شوند که هیچ‌گاه نمی‌توان آنچه را که در واقعیت رخ‌داده است؛ بازسازی کرد. هر بار که تکرار حادثه را از دیدگاه جدیدی می‌بینیم، روند فیلم نیز بهبود می‌یابد. چه موضوع فرود آمدن هواپیما که با مشاهده دیدگاه‌های مختلف رفته‌رفته به واقعیت نزدیک‌تر می‌شود و چه عکس‌العمل چزلی سالنبرگر به چسبیدن پرندگان کانادایی به موتورهای هواپیما که رفته‌رفته عمیق‌تر و باورپذیرتر می‌شد.

موسیقی فیلم، بر عهده پیانیست «کریستین یاکوب» (Christian Jacob)، پیانیست فرانسوی، است که یکی از امتیازات مثبت این فیلم به شمار می‌رود. آمیزه‌ای از موسیقی تلخ و شیرین که پس از فرود آمدن هواپیما شنیده می‌شود؛ اما صحنه‌های حساس و بحرانی فیلم سالی همچون لحظات فرود اضطراری تقریباً خالی از موسیقی است. حرکت سریع دوربین بین صحنه‌های مختلف همچون داخل کابین، برج مراقبت، مأموران عملیاتی در رودخانه و تیم نجاتی که در محل فرود حضور یافته‌اند؛ به ما می‌فهماند که هرکدام از این افراد بر اساس آنچه در نمایشگرها می‌بینند یا از طریق فرستنده‌های رادیویی می‌شنوند، تصمیم‌گیری می‌کنند. سالی یک کاراکتر منطقی و بی‌احساس نیست. او بسیار بیشتر از آنچه می‌توان در جملات بیان کرد، نسبت به سایر شخصیت‌ها مهربان و سخاوتمند است. سالی با فروتنی خاصی با شخصیت‌های اصلی فیلم رفتار می‌کند، دقیقاً همان‌طوری که با خودش هم رفتار می‌کند. چیزی که از گذشته و زندگی سالی می‌فهمیم، در قالب چند فلش‌بک به دورانی که وی یک خلبان جوان بوده است بیان می‌شود و البته چند تماس تلفنی با همسرش( با بازی «لارا لینی» (Laura Linney)).

sullystill1

در فیلم سالی شاهد تعریف ظریفی از مفهوم «قهرمان» هستیم و همین موضوع باعث می‌شود تا این فیلم پس از «دختر میلیون دلاری» به بهترین فیلم ایستوود بدل شود. ایجاد شخصیت‌های مثل سالی و اسکیلز از جمله کارهای خوب ایستوود به شمار می‌رود. او همیشه تا آستانه ایجاد نقطه صریح و بی‌پرده در فیلم‌هایش پیش‌ می‌رود و هیچ‌گاه هم به سرانجام نمی‌رسد. جدا از خنده‌های زورکی در برنامه‌های تلویزیونی و سؤالاتی مبنی بر اینکه آیا موتور دوم هواپیما کار می‌کرد یا نه، فیلم به ما یاد می‌دهد که توانایی گزینش تصمیم درست در شرایط سخت، فقط مربوط به آن لحظه نیست؛ اما در این پروسه طولانی، فقط لحظه تصمیم‌گیری است که نمود خاصی پیدا می‌کند.

شما مخاطبان عزیز می‌توانید هم‌اکنون این فیلم را از سایت P30Day دانلود نمایید.

منبع: The AV Club

فیلم سالی با کارگردانی «کلینت ایستوود» (Clint Eastwood)، یک فیلم فوق‌العاده نیست؛ اما توانایی این را دارد که به یکی از برترین فیلم‌ها بدل شود و آن هم به این دلیل که توانسته است سانحه واقعی فرود یک هواپیمای مسافربری در رودخانه هادسون را با آمیختن وظیفه‌شناسی با شرایط بحرانی، پا را فراتر از یک روایت ساده، با جمله «این فیلم بر پایه حقیقت ساخته‌شده است»، بگذارد. زمانی صداقت، یکپارچگی و ماندگاری فیلم را در‌می‌یابیم که متوجه می‌شویم سالی فقط یک لحظه از یک حادثه را نمایش نمی‌دهد؛ بلکه آن لحظه و شرایط بحرانی و راه‌های پیش‌بینی‌شده برای مقابله با…

فیلم Sully

Sully - 91%

۹۱%

Sully

سالی؛ با کارگردانی کلینت ایستوود، یک فیلم فوق‌العاده نیست؛ اما توانایی این را دارد که به یکی از برترین فیلم‌ها بدل شود. در فیلم سالی، شاهد تعریف ظریفی از مفهوم «قهرمان» هستیم و همین موضوع باعث می‌شود تا این فیلم پس از «دختر میلیون دلاری» به بهترین فیلم ایستوود بدل شود.

User Rating: 0.5 ( 1 votes)

درباره‌ی مهرداد خیاط محمدی

سردبیر سایت پی سی دی نیوز

مطلب برگزیده

باکس آفیس

باکس آفیس | جدول فروش فیلم‌های هالیوود در هفته اخیر

شاید فیلم لوگان (Logan) شرکت فاکس (Fox) در مورد پیری و شکست‌ خوردگی‌ها و این …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *